دانشگاه کاشان حدیث پژوهی 2008-6547 12 1 2020 08 22 Critical Analysis of the Trustworthiness of Jābir Ibn YazÄ«d Ju'fÄ« تحلیل انتقادی انگارۀ وثاقت جابر بن یزید جُعْفی 35 52 111241 10.22052/12.1.35 FA عبدالهادی فقهی‌زاده دانشگاه تهران مجید بشیری دانشگاه تهران Journal Article 2021 02 07 Jābir Ibn Yazīd Ju'fī was one of the transmitters of the time of the followers and contemporaries of Imam Bāqir and Imam Sādegh (AS). Scholars of Rijāl, earlier, later and contemporary Shiites are disagree about his trustworthiness and untrustworthiness. The main source of their disagreement is the existence of numerous and various traditions that have been transmitted about Jābir; As some of these traditions refer to the truth and knowledge of Jābir to the secrets of the Ahl al-Bayt. On the other hand, there are traditions that indicate the mixing and weakness of Jābir. Najāshī and his teacher, Sheikh Mufīd, early Rijāl scholars, are the leading scholars emphasize his personal mixing. On the other hand, those who support Jābir's reliability do not consider Jābir's weakness as his own, but as the result of his transmitters, most of whom are considered to be weak and infamous transmitters. The proponents of his trustworthiness are mainly the latter and some Shiite contemporaries; However, most of the earlier and later ridjal experts have believed in the weakness of Jābir. Among the contemporary ridjāl experts such as Ayatollah Khoei and Allameh Shūshtarī, who believe in his reliability and have cited traditions in his defense in which these traditions are either narrated by Jabir himself, or their chain of transmitters is weak, or they have invalid Isnad or have conflicting traditions. They have justified the weaknesses about Jābir and the conflicting traditions with aspects that, contrary to their appearance, imply their preference and unjustified preference, and on this basis, it seems that the evidence of Jābir Ibn Yazīd Ju'fī's trustworthiness is incomplete.. جابر بن یزید جُعْفی از راویان عصر تابعان و معاصر امام باقر و امام صادقv بود. دانشمندان رجال متقدم، متأخر و معاصر شیعه دربارۀ وثاقت و عدم وثاقت وی اختلاف نظر دارند. منشأ اصلی اختلاف نظر آنان، وجود روایات متعدد و گوناگونی است که دربارۀ جابر نقل شده است؛ چنان‌که برخی از این روایات به صداقت و علم جابر به اسرار اهل بیتk اشاره دارند. از سوی دیگر، روایاتی وجود دارند که بر اختلاط و ضعف جابر دلالت دارند. نجاشی و استاد او، شیخ مفید، از رجالیان و دانشمندان متقدم، بر اختلاط شخص وی تأکید دارند. حال آنکه موافقان وثاقت جابر، تضعیف جابر را شخص وی نمی‌دانند، بلکه آن را ناشی از راویان وی می‌دانند که بیشتر آنان از ضعفا و راویان بدنام به شمار می‌روند. موافقان وثاقت عمدتاً متأخرانِ متأخران و برخی معاصران شیعه هستند؛ حال آنکه بیشتر رجالیان متقدم و متأخر معتقد به ضعف جابر شده‌اند. از جمله رجالیان معاصر آیت‌الله خویی و علامه شوشتری‌اند که معتقد به وثاقت وی هستند و در دفاع از وی به روایاتی استناد کرده‌اند که این روایات یا راوی آن‌ها، خودِ جابر است یا سند آن‌ها ضعیف است یا مستندی نامعتبر یا روایات معارض دارند. آنان تضعیفات واردشده دربارۀ جابر و روایات معارض را با وجوهی توجیه کرده‌اند که برخلاف ظاهر دلالت آن‌ها و ترجیحِ بلامرجح است و بر این اساس، به نظر می‌رسد ادلۀ قول به وثاقت جابر بن یزید جعفی ناتمام است. https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111241_c1f89a4fbf861fa9167009f18610d2c6.pdf