دانشگاه کاشان حدیث پژوهی 2008-6547 13 2 2021 09 23 Evaluating of the Distinguishing Process of Ahmad ibn Muhammad in Isnad of "'Idatun min Ashābinā" (some of our Companions) in Kāfī ارزیابی فرایند تمییز احمد بن محمد در اسناد «عدة من اصحابنا» در کافی 133 160 111316 10.22052/hadith.2021.111316 FA محمدمهدی ولی زاده دانش‌پژوه سطح چهار حوزۀ علمیه قم، قم، ایران ابوالقاسم ولی زاده ستادیار گروه معارف اسلامی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2020 05 26 The phenomenon of "Ishtirāk" is one of the most important obstacles to knowing the transmitters, and later scholars of rijāl have tried to eliminate it with various solutions, which are known as ways of distinguishing of commons. The name of Ahmad ibn Muhammad is one of the most frequently used common titles used in the Isnads of " 'Idatun min aṣḥābinā" in Kafi. The purpose of the present study is to critique and evaluate the methods of distinguishing rijāls and to present new and systematic solutions for the process of distinction centered on Ahmad ibn Muhammad. In this regard, all the possibilities in Ahmad ibn Muhammad without suffix have been identified in the 815 Isnads quoted by "'Idatun min aṣḥābinā", then the scope of commonality has decreased in terms of class and conditions of the sanad. Then the quotations of the namesakes of Ahmad ibn Muhammad were taken from 83 transmitters. Next, the narrators who did not have a masterful relationship with any of Ahmad ibn Muhammad's namesakes or had a common or special masterful relationship are divided into three groups. It is considered impossible to distinguish the first category, but by using the information of rijāl sources and Isnads of hadith books and analyzing statistical data, an attempt has been made to provide practical evidence for distinguishing the second category.   پدیدۀ اشتراک یکی از موانع مهم‌ شناخت راوی است و رجالیان متأخر با راهکارهای متعددی که با عنوان راه‌های تمییز مشترکات شناخته می‌شود، درصدد رفع آن برآمده‌اند. نام احمد بن محمد یکی از پرتکرارترین عناوین مشترکی است که در اسناد عدة من اصحابنا در <em>کافی</em> به کار رفته است. هدف از پژوهش پیش رو، نقد و ارزیابی روش‌های تمییز رجالیان و ارائۀ راهکارهای نوین و نظام‌مند برای فرایند تمییز با محوریت احمد بن محمد است. در این راستا همۀ احتمالات موجود در احمد بن محمد بدون پسوند در 815 سندی که عدة من اصحابنا از او نقل کرده است، شناسایی شده‌اند، سپس دامنۀ اشتراک به‌لحاظ طبقه و شرایط سند کاهش یافته است. آنگاه نقل‌های هم‌نامان احمد بن محمد از 83 راوی آمارگیری شده است. در ادامه، راویانی که رابطۀ استادی با هیچ‌‌یک از هم‌نامان احمد بن محمد نداشته‌ یا دارای رابطۀ استادی مشترک یا خاص بوده‌اند، در سه گروه دسته‌بندی شده‌اند. تمییز دستۀ نخست ناممکن شناخته شده اما با بهره‌گیری از اطلاعات منابع رجالی و اسناد کتب حدیثی و تحلیل داده‌های آماری، کوشش شده تا قراینی کاربردی برای تمییز دستۀ دوم ارائه شود و در دستۀ سوم، اختصاص استاد به شاگرد، تمییزدهنده دانسته شده است. https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111316_324557ab3d0036ef6798b88711897638.pdf