دانشگاه کاشان حدیث پژوهی 2008-6547 مقالات آماده انتشار 2025 09 27 The Confrontation of the Kisa Discourse in Shi‘a and Abbasid Narratives از عصمت تا مشروعیت: تقابل گفتمان کساء در روایت شیعی و عباسی 115097 10.22052/hadith.2025.257298.1599 FA خدیجه زینی وندنژاد دانشجوی دکتری الهیات و معارف اسلامی گرایش علوم قرآن و حدیث دانشکده ادبیات و زبان های خارجی دانشگاه کاشان مصطفی عباسی مقدم دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ ادبیات و زبان های خارجی، دانشگاه کاشان،ایران حسین ستار دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکدۀ ادبیات و زبان های خارجی، دانشگاه کاشان،ایران Journal Article 2025 07 27 This research, utilizing a descriptive-analytical method, investigates the discursive confrontation of two narratives by examining 36 semantic usages of “kisa” in pre-Islamic and Islamic texts. The first is the Hadith al-Kisa, based on the Verse of Purification, which signifies the infallibility of the Ahl al-Bayt. The second is the narrative “O Allah, forgive al-Abbas” found in Sunni sources. The findings indicate that the use of “kisa” before Islam lacked any doctrinal connotation and merely symbolized honor, such as the Kiswah of the Kaaba. The narrative of Abbas’s forgiveness is a conscious adaptation of the Hadith al-Kisa which, through the addition of the phrase “O Allah, preserve him in his offspring” during the Abbasid era, was turned into a tool for legitimizing their five-century-long rule. By applying both textual and isnad (chain of transmission) criticism and demonstrating the fundamental opposition between purification and forgiveness, this study proves the Abbasid discursive distortion. این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی و با بررسی ۳۶ کاربرد معنایی کساء در متون پیشااسلامی و اسلامی به واکاوی تقابل گفتمانی دو روایت پرداخته است: اول حدیث کساء مبتنی بر آیه تطهیر که دال بر عصمت اهل بیت است و دوم روایت اللهم اغفر للعباس در منابع اهل سنت. یافته ها نشان می دهد القای کساء پیش از اسلام فاقد بار عقیدتی بود و صرفا نماد تکریم مانند کسوه کعبه بود. روایت غفران عباس گرته‌برداری آگاهانه از حدیث کساء است که با افزودن عبارت اللهم احفظه فی ولده در دوران عباسیان به ابزاری برای مشروعیت سازی حکومت پنج قرنه آنان تبدیل شد. این تحقیق با نقد سندی و متنی و با نشان دادن تضاد ماهوی تطهیر و مغفرت تحریف گفتمانی عباسیان را اثبات می کند و تحلیل های نادرست از روایت اللهم اغفر للعباس سبب سوء برداشت از آن گردیده است که نتیجه ای جز جعلی بودن روایت را به بار نخواهد داد.