دانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220The Approach of Muhammad Shahrur to the Sunnah and Scope of Its Authenticityرویکرد محمد شحرور به سنّت و گسترۀ حجیت روایات74211122410.22052/0.22.7FAشادینفیسیدانشگاه تهرانسعیدبقریدانشگاه تهرانJournal Article20210207Muhammad Shahrur, like the majority of Quranism and contemporary Arab intellectuals, has limited the authority of Sunnah and does not consider the Hadith as a source of religious legislation (Tashrī') after the Quran. By denying the essential infallibility, the knowledge of the unseen and miracles of the Prophet (pbuh), along with considering the Prophet's words (pbuh) as his mere opinions and unrelated to revelation, he has denied the basic principles of authenticity of the Sunnah. Focusing on criticizing the traditions in whole or in part, he carries out text analysis of the Hadiths. But in examining the Isnad of the traditions, he has only paid attention to the critique of the justice of the Companions as one of the main principles for Sunnis. He divides the Prophetic Hadith based on the Prophet’s (pbuh) different statuses as follows: a vast number of traditions are personal and belong to the Prophet and hence inappropriate to be followed; part of it belong to the time of the Prophet and are not suitable to be applied at other times and finally only a small portion of it which has been transmitted in numbers or through Qur’anic verse are appropriate to be followed. In this essay, due to the importance of the subject, as well as, the huge difference between Shahrur's view and the famous opinion in this field, his view has been studied.محمد شحرور همچون غالب قرآنیون و نواندیشان معاصر عرب، به تحدید حجیت سنّت پرداخته است و سنّت را بهعنوان منبع تشریع(پس از قرآن) نمیداند. وی با نفی عصمت تکوینی، علم به غیب و معجزات نبوی و نیز با بیان اجتهادی بودن کلام پیامبر2 و عدم اتصال سنّت به وحی، به انکار مبانی اصلی حجیت سنّت اقدام کرده است؛ همچنین با تکیه بر نقد مصداقی و مجموعی موضوعات روایی به بررسی محتوایی روایات در این زمینه پرداخته است، اما در بررسی سندی روایات، فقط به نقد عدالت صحابه بهعنوان یکی از مبانی مهم(نزد عامه) توجه کرده است. شحرور با تقسیمی که از روایات با تکیه بر مقامهای پیامبر2 ارائه میدهد، حجم گستردهای از روایات را شخصی و غیرقابل تبعیت و تبعیت بخشی دیگر را تاریخمند دانسته است و تنها بخش اندکی از روایات که با تواتر عملی و نیز از طریق آیات قرآن به دست ما رسیدهاند، قابل تبعیت میداند. در این جستار با توجه به اهمیت موضوع و نیز تفاوت فاحش دیدگاه شحرور با رأی مشهور در این زمینه، دیدگاه وی بررسی شده است.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111224_e40a03465581a04bb91d08b678198a93.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Hadith Comprehension Methods of Jāmi' Aḥādīth al-Shiaروشهای فقهالحدیثی کتاب جامع احادیث الشیعه436211122510.22052/0.22.43FAمحمدعسکریدانشگاه تربیت مدرسنهلهغروی نائینیدانشگاه تربیت مدرسکاووسروحی برندقدانشگاه تربیت مدرسJournal Article20210207"Jāmi' Aḥādīth al-Shia" book is the result of ayatollah boroujerdi’s life which was written due to the deficiencies of "Wasā'il al-Shia. Multiple methods of hadith comprehension (Fiqh al Hadith) have been employed in order to obtain more benefits from mentioned traditions in the book. These methods are: not segmentation of traditions, paying attention to the family of hadith, rearrangement of traditions, using the Quran verses to comprehension of traditions, carrying traditions on each other and resolving theirs conflicts, mentioning lexical meanings, using chapter titles, paying attention to jurisprudential and theological principles, paying attention to the reasons for producing traditions, using connected and separate evidences and explanation about traditions. Some of the deficiencies in hadith comprehension methods of this book are: improper arrangement of some traditions, problems in the order of jurisprudential chapters, incongruence of some verses with jurisprudential chapters and failure to mention some related Quranic verses, lack of attention to some Shiite theological principles and incomplete investigation in explanations of traditions.کتاب جامع احادیث الشیعه ثمرۀ عمر آیتالله بروجردی است که بر اساس کاستیهای موجود در کتاب وسائل الشیعه تدوین شد. روشهای متعدد فقهالحدیثی در این کتاب به کار گرفته شده است تا خواننده بتواند بهرۀ بیشتری از روایتهای موجود در این کتاب ببرد. این روشها عبارتاند از: عدم تقطیع روایات، توجه به خانوادۀ حدیث، چینش روایات، شناخت روایات در پرتو آیات قرآن، حمل روایات بر یکدیگر و رفع تعارض، ذکر معانی لغوی، استفاده از عناوین باب، توجه به مبانی فقهی و کلامی، توجه به اسباب صدور روایات، بهرهگیری از قراین متصل و منفصل و توضیحات دربارۀ روایت. برخی از کاستیهای موجود در روشهای فقهالحدیثی این کتاب عبارتاند از: چینش نامناسب برخی احادیث، اشکال در تقدم و تأخر ابواب فقهی، عدم تناسب برخی آیات با ابواب فقهی و عدم ذکر برخی آیات مربوط، عدم توجه به برخی مبانی کلامی شیعه و استقصای ناقص شروح روایات.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111225_03d19de9982729c54c732d2f106bdc06.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Segmentation of Traditions in "Kitāb Man lā Yaḥḍuruh
al-Faqīh": Instances, Motivations and Harmsتقطیع روایت در کتاب من لا یحضره الفقیه؛ مصادیق، انگیزهها و آسیبها639811122610.22052/0.22.63FAمجتبیعلیاکبریاندانشگاه کاشانحمیدرضافهیمیتباردانشگاه کاشانمحسنقاسمپوردانشگاه کاشانJournal Article20210207Segmentation (Taqṭī`) literally means to cut something into pieces. According to hadith terminology it means to transmit a part of a tradition and leave the other part. This phenomenon which existed within the early period of hadith transmission, and became more prevailing with the beginning of codifying thematic hadith collections, faced both positive and negative reactions. Some scholars considered it as permissible while some others opposed it. Among those who practiced segmentation in his hadith book, mention can be made of the renowned Shi'a traditionist Shaykh Ṣadūq in his work Kitāb Man lā Yaḥḍuruh al-Faqīh. The influence of this book upon the traditionists and jurists is obvious. Investigating the frequency range of the segmented traditions in this hadith work, as well as the compiler's reasons and motivations for segmenting the traditions and the surface of the results of these segmentations, are issues and questions addressed in this research. The research results, mostly achieved through the method of comparison of the uniform (muttaḥid) traditions with one another, indicate that out of 5920 traditions available in this book, at least 626 segmented ones exist that constitute 10.5 percent of its total traditions. Sufficing to the position of needed content (i.e. that piece of text which is required), thematic classification of the traditions, conciseness aim in this book, and the compiler's particular beliefs or fatwas, are some of the reasons and motivations for segmentation of traditions in this book. It has also been concluded that the segmentation of some 100 traditions that equal 15.8 percent of the whole segmented traditions has disturbed the correct or perfect meaning (of the tradition)تقطیع در لغت به معنای قطعه قطعه کردن و در اصطلاح اهل حدیث، نقل بخشی از روایت و ترک بخشی دیگر از آن است. این پدیده که از آغاز دوران نقل حدیث وجود داشت و با شروع تدوین جوامع موضوعی رواج بیشتری یافت، با عکسالعملهای مثبت و منفی مواجه بوده و برخی آن را مجاز و برخی دیگر آن را برنتابیدهاند؛ از جمله کسانی که در اثر حدیثی خود به تقطیع پرداخته، محدث نامآور، شیخ صدوق در کتاب من لا یحضره الفقیه است. تأثیرپذیری محدثان و فقیهان از این کتاب بر کسی پوشیده نیست. بررسی میزان فراوانی روایات تقطیعشده در این اثر حدیثی، علل و انگیزههای مؤلف برای تقطیع روایات و اینکه آثار این تقطیعها چه بوده است، موضوعات و پرسشهایی است که در این پژوهش به آنها پرداخته شده است. نتایج تحقیق که اغلب با روش مقایسۀ روایات متحد با یکدیگر به دست آمده، نشان میدهد که از مجموع 5920 روایت موجود در این کتاب، حداقل 626 مورد روایت تقطیعشده وجود دارد که حدود 5/10درصد کل روایات را شامل میشود. اکتفا به موضع حاجت، تبویب موضوعی روایات، اختصار کتاب و عقیده یا فتوای خاص مؤلف، بخشی از علل و انگیزههای تقطیع روایت در این کتاب بوده است. همچنین از این میان مشخص شد که تقطیع در حدود 100 روایت که معادل 8/15درصد کل روایات تقطیعشده است، مخل معنای صحیح یا کامل میباشد.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111226_84427046ecb3764ef0114b0550eadea1.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220The Investigation of hadith "al-Hassan and al-Husain are the masters of the youth of Paradise" in Sunni’s Collectionsبازپژوهی روایت «الحسن والحسین سیّدا شباب أهل الجنّه» در منابع اهل سنّت9911811122710.22052/0.22.99FAعباسعلیفراهتیدانشگاه کاشانمهدیآذریفرددانشگاه کاشانامیرحسینپارسادانشگاه کاشانJournal Article20210207In the Hadith collections of Sunni, various traditions have been transmitted on the virtues of Imam Hassan and Imam Hussein (pbuh), quoted by the Prophet (pbuh). Among these hadiths, the Hadith "al-Hassan and al-Husain are the masters of the youth of Paradise" have been transmitted in various ways in many sources of Sunni traditions. However, some Sunni scholars have acknowledged "Tawātur" of this hadith, but none of them presented a comprehensive report on its frequency. In this article, along with the study "Tawātur" frequency of this hadith through presentation of various ways and identification of its traditions in each class, the sources of Sunni tradition which mentioned in this hadith is introduced. The completion of the report of Sunni religious scholars, providing a comprehensive report on the frequency of this hadith, and the needlessness of Hadiths researcher from the issues such as: the study of the type of tradition, its degree of validity, and the recognition of the transmitters of this hadith in Rejāl sources, are the results of this research.در متون رواییِ اهل سنت، روایات متعددی در خصوص فضائل امام حسن و امام حسینv به نقل از پیامبر اکرم2 آمده است؛ از جمله حدیث شریف «انّ الحَسن و الحُسین سَیّدا شَباب أهل الجَنه» که در بسیاری از منابع روایی اهل سنت به طرق مختلف نقل شده است. هرچند برخی از محدثان اهل سنت در نگاشتههای خود در موضوع احادیث متواتر، به تواتر این حدیث اذعان داشتهاند، اما هیچیک از آنان گزارش جامعی را در این خصوص ارائه نداده و به جمعآوری کامل اسانید و مشخص کردن تعداد راویان در هر طبقه نپرداختهو یا راویان این روایت را ضعیف شمردهاند. در این جستار، ضمن بازپژوهی این حدیث در منابع روایی اهل سنت، به بررسی تواتر این حدیث از طریق ارائۀ طرق متعدد آن و شناسایی راویان در هر طبقه پرداخته شده است. تکمیل گزارش ناقصِ محدثان اهل سنت و ارائۀ گزارشی جامع در خصوص تواتر این حدیث، و بینیازی حدیثپژوهان از مباحثی همچون بررسی نوع خبر، درجۀ اعتبار آن و شناخت احوال راویان این حدیث در منابع رجالی، از نتایج این پژوهش است.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111227_6232a023d61acc0de19397310b8a5898.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Critical Analysis of al-Fayḍ al-Kāshānī's approach
in collecting conflicting traditions in "al-Sāfī"تحلیل انتقادی از رویکرد فیض کاشانی در جمع روایات متعارض در تفسیر صافی11915411122810.22052/0.22.119FAنفیسهکوثرینیادانشگاه پیام نورمهینشریفیدانشگاه پیام نوررحمتاللهعبداللهزاده آرانیدانشگاه پیام نورعبدالهادیفقهیزادهدانشگاه تهرانJournal Article20210207Al-Safi is traditional interpretations type with Ijtehadī - Ta'wīlī approach. al-Fayḍ al-Kāshānī chooses the traditions of this interpretation by some imam resources including also different and sometimes conflicting traditions. Because of his believe in that there is no real conflict in the words of Imams (pbuh), when he saw the conflict in traditions, he tries to remove it by relying to some basics and with some practices. The most important action of al-Fayḍ al-Kāshānī for remove the conflicts on Hadith was adding them. He tries to find litters to create consensus the traditions together including in Quran verses, intellectual rules, vocabulary science, differences in audience ratings, multiplicity of instances, separation of interpretation from Ta'wīl, and turn to mystical interpretations; and if could not make a consensuses, if there is a preference, he would prefer a tradition, or if he can't accept it, so would refuse it. Despite Fayḍ's view point in adding the traditions that is raised from facing to news conflict, also in some cases don't act like his conflict traditions formula, or has not commented.صافی از تفاسیر روایی با رویکرد اجتهادیـ تأویلی است. فیضکاشانی روایات این تفسیر را از برخی منابع امامیه گزینشکرده که در بین آنها، روایات مختلف و گاه متعارض نیز یافت میشود. وی بهدلیل اعتقاد به عدم وجود تعارض واقعی در کلام معصومانR، در صورت مشاهدۀ اختلاف در روایات، با تکیه بر برخی مبانی و با روشهایی، سعی در رفع آن مینماید. مهمترین اقدام فیض برای رفع تعارض از روایات، جمع بین آنهاست. او سعی میکند تا محملهایی برای جمع روایات بیابد که از جملۀ آنها آیات قرآن، روایات معصومانk، قواعد عقلی، علم لغت، اختلاف درجات مخاطبان، تعدد مصادیق، جدا بودن تفسیر از تأویل، و تمسک به تأویلات عرفانیاست؛ و اگر جمع میسر نبود، در صورت وجود مرجّح، روایتی را ترجیح داده، یا اگر مورد قبول نداند، رد میکند. بهرغم نگرش فیض در جمع روایات که از مبانی وی در رویارویی با تعارض اخبار برمیآید، در مواردی هم طبق قاعدۀ خود با روایات متعارض، برخورد ننموده، یا اظهار نظری نکرده است.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111228_75067c8de2370400761c58b53dfa3817.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220The Investigating of Interpretative Traditions
of the Universe of Dharrبررسی روایات تفسیری عالم ذر15517611122910.22052/0.22.155FAصغریراداندانشگاه ازاد اسلامیمحمدتقیدیاری بیدگلیدانشگاه قمJournal Article20210207In the interpretation of Q7:172 that known as the verse of the “Dharr” and the “Vow”, referring to the traditions, commentators believed that there is a world called the "Dharr" in which a promise made by all humans and human has said "Yes" to the vow. Many of them, have considered these traditions to be Mutawātir. These traditions should be examined in Isnad and Matn. The present study investigate Isnad and Matn of this traditions by Hadith studies method. To this end, it has been used from scholars' viewpoint who are disagree with the validity and consecution of these traditions. The result indicates that these traditions not only are not Mutawātir, but also are weak in Isnad and disarrayed Matn which has caused every commentator to use some of these traditions to confirm his opinion.در تفسیر آیۀ 172 سورۀ اعراف معروف به آیۀ ذر و میثاق، مفسران از روایاتی بهره گرفتهاند و عالمی با نام «ذر» را معتقد شدهاند که در آن، از همۀ انسانها عهد ستانده شده و بشر به این میثاق «بلی» گفته است. بسیاری از این بزرگان این روایات را متواتر دانستهاند. لازم است که این احادیث در یک پژوهش خاص مورد بررسی سندی و محتوایی قرار گیرد. ازاینرو با روش تحقیق حدیثشناسانه، به بررسی سندی و متنی روایات پرداخته و از نظر بزرگان مخالف اعتبار و تواتر این روایات نیز در تأیید بهره گرفته و در نتیجه پژوهش به این غایت رسیده است که نهتنها این روایات در حد احادیث متواتر نیستند، بلکه بسیاری با سند ضعیف و دارای متنی مضطرب هستند که موجب شده هر مفسری در تأیید نظر خود از برخی از این احادیث بهره بگیرد.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111229_f4674c23bad70b4e05e05cdc58c697b9.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Kulaynī’s Viewpoint and Reaction about Occultation Event
with Respect to His Time’s Discourseدیدگاه و واکنش کلینی در خصوص رخداد غیبت با توجه به فضای گفتمانی عصر وی17719811123010.22052/0.22.177FAسید هادیدادگردانشگاه ازاد اسلامیمحسناحتشامینیادانشگاه ازاد اسلامیJournal Article20210207Shaykh Kulaynī, who was a contemporary of "Minor Occultation" (al-Ghaybat al-Ṣughrā) period, reacted normally and comfortably toward Occultation event as a result of his viewpoint and attitude to imamah which has been reflected in the authorship of al-Kāfī and in light of the fact that he does not refer to Imam Zaman’s Deputies. Kulaynī who is near to Hishām Ibn Ḥakam`s trend in his tendency to rationalism and believing in Imam’s accompaniment with Quran and tradition, did not worry and felt no stress because of lack of didactic access to Imam. He illustrated that "imam’s Ḥujjah" is necessary creationally, not doctrinally by establishing a general concept named Ḥujjah which includes the Prophet and Imam concepts and also, by illustrating the creational position of Ḥujjah, demonstrates this belief that the requisite of this necessity is not having direct access to imam through which he manages and responds to the crisis of inaccessibility to Imam which was many shia people’s problem.شیخ کلینی که در دوران غیبت صغرا میزیسته است، بهسبب نوع نگاهش به امامت و در مواجهه با رخداد غیبت، برخوردی عادی و همراه با آرامش از خود بروز میدهد که آن، هم در تألیف کتاب کافی بازتاب یافته است و هم در عدم مراجعۀ کلینی به نواب امام زمانZ. کلینی که در عقلگرایی و اعتقاد به همراهی امام با کتاب و سنت و عدم تجاوز امام از آن دو، با جریان هشام بن حکم قرابت دارد، عدم دسترسی تعلیمی به امام، برای او ایجاد بحران و اضطراب نمیکرده است. وی با تبیین مفهومی عام با نام حجت که جامع مفهوم پیامبر2 و امامR بوده و همچنین با بیان جایگاه تکوینی حجت، این اعتقاد را بیان میکند که وجود امام(حجت) تکویناً ضرورت دارد و نه لزوماً تعلیماً و لازمۀ این ضرورت، دسترسی مستقیم به امام نیست که بدین وسیله، بحران عدم دسترسی به امام را که برای بسیاری از شیعیان آن دوران مطرح بوده، مدیریت کرده و پاسخ میدهد.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111230_efdd0450d06c44b9ed8fd7aa9fc1e39c.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220A new Viewpoint to the Typology of the Fabrication
in the Field of Hadithنگرشی نو به گونهشناسی وضع در حوزۀ حدیث19922211123110.22052/0.22.199FAمحمدحسینشیرافکندانشگاه قمJournal Article20210207One of the most important contemporary research is the study of Hadith Fabrication. Since the hadiths are rooted in the formation and direction of an human's life and play an important role in it, the fabricated hadiths also have a destructive role and diverting people from their divine intended purpose. In this regard, it is necessary to recognize fabricated hadiths and raise awareness about them. In this article, we try to analyze its types and explain the templates in which fabricators have implemented their goals. The genres that the fabricator has sought to direct the audience's mind to its incorrect goal.<br />In this article, which deals with hadiths by the method of analysis and mental approach, eight types of fabrications are mentioned. These cases are: fabrication in the form of camouflage, fabrication in the form of religious ruling, fabrication in the form of direction, fabrication in the form of ambiguity, fabrication in the form of composition, fabrication in the form of occasion of revelation, fabrication in the form of imitation and fabrication in the form of explaining the meaning of the verse.از جمله پژوهشهای مهم در روزگار معاصر، بررسی جریان وضع و جعل است. از آنجایی که حدیث در شکلگیری و جهتدهی به زندگی افراد ریشه دوانده است و نقش مهمی را ایفا میکند، احادیث موضوع نیز نقش مخربی داشته و انسان را از هدف معین خویش دور میسازد. در همین راستا بازشناسی احادیث موضوع و آگاهی بخشی نسبت به آن امری لازم است. در این مقاله، سعی در واکاوی گونههای وضع و تبیین قالبهایی است که واضعانِ حدیث اهداف خود را در آن پیاده کردهاند. گونههایی که واضع با استمداد از آن خواسته است ذهن مخاطب را به هدف ناصحیح خویش سوق دهد. در این نگاشته که با روش تحلیل و رویکردی ذهنی به احادیث پرداخته شده است به هشت مورد از گونههای وضع اشاره میشود. این موارد عبارتاند از: وضع در قالب استتار، وضع در قالب حکم شرعی، وضع در قالب جهتدهی، وضع در قالب رفع ابهام، وضع در قالب ترکیب، وضع در قالب سبب نزول، وضع در قالب تقلید و وضع در قالب تبیین مراد آیه.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111231_61734981a82d0040827910e7b7e47695.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Authenticity of the Hadith "mūtū qabl an tamūtū"اعتبارسنجی حدیث «مُوتُوا قَبْلَ أنْ تَمُوتُوا»22323811123210.22052/0.22.223FAسیفعلیزاهدیفردانشگاه شهید مدنی اذربایجانJournal Article20210207Attributing any hadith to the Prophet (pbuh) requires the existence of Sanad for that hadith. If no Sanad is found in the tradition for that hadith, its attribution to the Prophet is not correct. In the science of hadith, traditions that are not found in any of the ancient sources and traditional collections of the two sects are referred to as "lā aṣl lah" which means baseless traditions. Mystics and philosophers, regardless of this important rule, have attributed a multitude of baseless traditions to the Prophet, that refining these hadiths requires a great deal of effort. One of these baseless traditions is the phrase "mūtū qabl an tamūtū" which has been used as a prophetic hadith by mystics and philosophers in various mystical and philosophical sources. This phrase has not been mentioned in any of the authentic sources of Shiite and Sunni tradition, and the lack of attention of the traditionists to this phrase makes it as a defective hadith.انتساب هر حدیثی به پیامبر2 مستلزم وجود سند برای آن حدیث است. در صورتی که هیچ سندی در متون روایی، برای آن حدیث یافت نشود، انتساب آن به پیامبر2 صحیح نیست. در علم الحدیث، روایاتی را که در هیچیک از منابع کهن روایی فریقین یافت نشود، با عبارت «لا اصل له» یعنی روایات بیاساس یاد میکنند. عرفا و فلاسفه بدون توجه به این قاعدۀ مهم، انبوهی از روایات بیاساس را به پیامبر2 نسبت داده اند که پالایش این احادیث نیاز به تلاشی گسترده دارد. از جمله این احادیث بیاساس، عبارت «مُوتُوا قَبْلَ أنْ تَمُوتُوا» است که بهعنوان حدیث نبوی توسط عرفا و فلاسفه در منابع متعدد عرفانی و فلسفی استفاده شده است. این عبارت در هیچیک از منابع معتبر روایی شیعی و اهل سنّت نیامده است که عدم توجه محدّثان به این عبارت، حدیث بودن آن را خدشهدار میسازد.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111232_0f498d4d19f01651414c6cd5d30c6c5d.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220A New Look at "Inheritance of the Prophets" Traditionنگاهی نو به حدیث توریث انبیا23926011123310.22052/0.22.239FAپرویزرستگاردانشگاه کاشانعلیمحمدآقاییدانشگاه کاشانمهدیالوانیدانشگاه کاشانJournal Article20210207the Hadith of "the prophet's Inheritance" is one of the challengable discussions between scholars and hadith researchers. The tradition has been related in Shiism and Sunni hadith books. One of the prominent transmitter of the tradition is Abūbakr who after the Prophet's death and claiming the Fadak by Honor Fātimah (SA), by quoting this tradition from the Prophet (PBUH) and understanding that the prophets did not inherit, he refused to return Fadak to her. Shiite scholars for revoking the argumentation of first caliph, considered his tradition and another transmitters in Sunni hadith books forged. Vice versa, Sunni scholars with authorizing Abūbakr's tradition considered deducing of Honor Fātimah (SA) mistaken. In this research we clarify that both of them in this way went wrong. On the basis of some absolute proofs it seems tradition of "Inheritance of prophets" is not forged and Abūbakr has heard it from the Prophet but he has slipped in proving that the prophets did not inherit.حدیث توریث انبیا یکی از مواضع اختلاف و چالش میان حدیثپژوهان فریقین است. یکی از راویان برجستۀ حدیث مزبور ابوبکر است که پس از رحلت پیامبر2 و مطالبۀ فدک توسط حضرت فاطمهB، با نقل این روایت از پیامبر2، از برگرداندن فدک به آن حضرت خودداری نمود. علمای شیعه بهمنظور ابطال احتجاج خلیفۀ اول، بهطور کلی روایت وی و سایر راویان این حدیث را در مجامع عامه مجعول دانستهاند؛ در مقابل، حدیثپژوهان عامه با صحیح خواندن حدیث ابوبکر، نادرستی اجتهاد حضرت فاطمهB را نتیجه گرفتهاند. ما در این پژوهه روشن شده است که هر دو گروه در این راه به خطا رفتهاند. به نظر میرسد بر اساس برخی شواهد قطعی، روایت توریث انبیاء جعلی نیست و ابوبکر آن را از پیامبر2 شنیده است و افزوده شدن عبارت «ما ترکناه صدقه» به حدیث، از قبیل ادراج در حدیث و کم شدن عبارت «إِنَّ الْعُلَمَاءَ وَرَثَهُ الْأَنْبِیاءِ...»، معلول بد شنیدن و یا تقطیع حدیث از جانب راوی است؛ اما اجتهاد او به عدم ارثگذاری پیامبران باطل است؛ چون فضای اصلی روایت، بحث از شأن پیامبری است که میراث پیامبریشان، آموزههای معرفتی و احکام دین است و نه مال دنیا.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111233_ca60d39113a69f8a5a15fb1ad17d12e9.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Introduce to Khaṣāiṣ-graphy, by Emphasis
on Nasāī's Khaṣāiṣ Amīr al-Mu'minīnشناختنامۀ خصائصنگاری با تأکید بر خصائص نسایی26128411123410.22052/0.22.261FAعلی احمدناصحدانشگاه قمسید محمدتقیموسوی کراماتیدانشگاه قمJournal Article20210207The present article has tried to recognize the Khaṣāiṣ writing in general and Nasāī's Khaṣāiṣ Amīr al-Mu'minīn in particular in different ways. The result of the study of the first part shows that Khaṣāiṣ-graphy, due to the meaning that it expresses of monopoly in a particular excellence, is defined for that different position of "manāqib writing" and "excellences-graphy". An examination of what has been done in the field of Shi'a and Sunni is clear evidence that fully confirms such an issue. The second part of the article examines the Nasā'ī's Khaṣāiṣ. The validity of its Isnad and the comparative study of its contents with some important Sunni hadith collections and the proof of Imam Ali's superiority over the first, second and third caliphs according to the traditions that Nasā'ī reports without any reduction or addition are the parts that Khaṣāiṣ traditions show it.نوشتار حاضر کوشیده است تا خصائصنویسی را بهصورت کلی و خصائص نسایی را بهطور ویژه از جهات مختلفی بازشناسی کند. حاصل مطالعۀ بخش نخست نشان میدهد خصائصنگاری بهدلیل معنایی که از انحصار در یک فضیلت خاص افاده میکند، برای آن جایگاه متفاوتی از مناقبنویسی و فضایلنگاری تعریف میشود. بررسی موارد انجامشده در حیطۀ خصائصنگاری تشیع و تسنن، گواه روشنی است که چنین مسئلهای را کاملاً تایید میکند. بخش دوم مقاله، بازکاوی خصائص نسایی را از جهات گوناگونی از نظر گذرانیده است. اعتبار سندی خصائص و بررسی تطبیقی مضامین آن با برخی از جوامع مهم حدیثی اهل تسنن و اثبات برتری امام علیR بر خلفای اول و دوم و سوم با نظر به روایاتی که نسایی بیهیچ کاستنی و افزودنی گزارش میدهد، بخشهایی است که رهیافت خاص حدیثی خصائص به نمایش میگذارد.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111234_89a9d6a077e09fb92c947161f2a47074.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Historical Foundations of the Contemporary "Salafī" Movement in the Authority and Validity of the Prophet's Traditions and Criticize Them by Emphasizing the Views of "Abdul Majīd Ghouri" In the "al-Madkhal ilā Dirāsah 'ulūm al-Ḥadīth"مبانی تاریخی جریان سلفی معاصردر حجیت و اعتبار روایات پیامبر و نقد آنها با تأکید بر دیدگاههای عبدالماجد الغوری در کتاب المدخل الی دراسه علوم الحدیث28531611123510.22052/0.22.285FAفاطمهخامدادانشگاه تهرانمجیدمعارفدانشگاه تهرانایرجگلجانی امیرخیزدانشگاه بین المللی امام خمینیJournal Article20210207The Qur'an and Sunnah were in a harmony during the Prophet`s era. After the death of the Prophet, the burning of the Hadith collections and a century of oral history, the Hadith went "ẓannī al-ṣudūr" and its equality with the Qur'an vanished.<br />The theoretical foundations of Salafīs according to the Qur'an and the tradition without rational effort (ijtihad), belief in "ẓāhir" trend and opposition to innovation, accepting the words of the Hadith and the complete preservation of the Prophet's tradition among companions and followers, denial of the archetypal Hadith at that time and the belief in the fabricating of Hadith in that era, all of them blocked the way of rationality and Ijtihad of its followers, and by ignoring the requirements of time, they are in full harmony with the first days of Islam, and by excommunicating others, they appropriate faith and truth for themselves.<br />'Abdul Majid al-Ghouri, a scholar of Hadith Studies, following Salafi's ideas, in one of his works: «Introduction to the Study of Hadith science» deals with the sciences related to hadith. This study examines the Salafī approach to the authenticity of traditions by emphasizing his views in the book.قرآن و سنّت در زمان پیامبر2 همدوش با یکدیگر بودند. با وفات پیامبر2، سوزاندن مجموعههای حدیثی و یک قرن تاریخ شفاهی، حدیث ظنّی الصدور گشت و برابری آن با قرآن از بین رفت. مبانی فکری سلفیان در حجیت قرآن و سنّت بدون اجتهاد عقلی، اعتقاد به ظاهرگرایی و مقابله با نوآوری، پذیرفتن نقل الفاظ حدیث و حفظ کامل سنّت پیامبر2 در میان صحابه و تابعین، انکار جعل حدیث در آن دوره و اعتقاد به حجیت حدیث مرسل، راه استدلال و اجتهاد عقلی را بر پیروان خود مسدود نمود و با غفلت از اقتضای زمانه، در پیِ همسانی کامل با صدر اسلام است. و با تکفیر دیگران ایمان و حقیقت را منحصر به خود میدانند.<br />عبدالماجد الغوری پژوهشگر مطالعات حدیثی به پیروی از عقاید سلفیه، در یکی از تألیفات خود با عنوان المدخل الی دراسه علوم الحدیث به علوم مرتبط با حدیث میپردازد. این پژوهش به بررسی رویکرد سلفی در حجیت روایات با تأکید بر دیدگاههای وی در کتاب مذکور میپردازد.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111235_9cc72573045287759ee3e762fe92e508.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220A Comparative Study of the Foundations and Methods
of Hadith Studies of James Robson and G.H.A. Juynbollبررسی تطبیقی مبانی و روشهای حدیثپژوهی جیمز رابسون و خوتیر ینبل31733811123610.22052/0.22.317FAفاطمهدسترنجدانشگاه اراکJournal Article20210207The large volume of Orientalist' hadith studies works and their effect on the world, necessitates their assessment and analysis. The study of James Robson's and G.H.A. Juynboll's Hadīth researches, with a time interval about half a century, with a descriptive and analytical approach, reveals the development of Hadīth studies and the varied use of traditions' dating methods. The lack of validity and authenticity of the traditions, the critical attitude to the Rijāl works and its inadequacy in critique of the hadith, the reversed growth of the Isnad, the attitude to the hadiths as an developing discourse, their common foundations, and the primacy of the Isnad on the text and the basis of silence in evaluating the hadith are the most important foundations of Juynboll. Robson's research is descriptive and like misgiving reports, while Juynboll uses a causal method and an approach of criticism and analysis, and his research is “in-text analysis”, and word processing and localization of hadith terms are his other features.حجم بسیار آثار حدیثپژوهی مستشرقان و تأثیرگذاری آن در عرصۀ جهانی، ضرورت بررسی و تحلیل آرای آنان را میطلبد. بررسی پژوهشهای حدیثی «جیمز رابسون» و «خوتیر ینبل»، با فاصلۀ زمانی حدود نیم قرن، با روش تحلیلی و توصیفی، حاکی از توسعۀ مطالعات حدیثی و تنوع در بهرهگیری از روشهای تاریخگذاری روایات است. عدم اعتبار و اصالت احادیث، نگرش انتقادی به آثار رجالی و تلقی ناکارآمدی آن در نقد حدیث، رشد وارونۀ اسناد، نگرش به احادیث بهمثابۀ گفتمان در حال تکوین، مبانی مشترک آنان و تقدم سند بر متن و مبنا قرار دادن برهان سکوت در ارزیابی احادیث، مهمترین مبانی مختصّ ینبل است. پژوهشهای رابسون به شیوۀ توصیفی و به گونۀ گزارشهای شبههبرانگیز است، حال آنکه ینبل از روش علّی و با رویکرد نقد و تحلیل بهره گرفته و شیوۀ پژوهشهای او «تحلیل درونمتنی» است و واژهپردازی و بومیسازی اصطلاحات حدیثی از دیگر اختصاصات اوست.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111236_0625386394b9b45ff105ea3ccf0e1eeb.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Identifying and Criticizing the exaggerated Traditions about Imams (pbuh) in 'Ayyāshī and Qumī Interpretationsواکاوی و نقد روایات غلوآمیز دربارۀ امامان در دو تفسیر عیاشی و قمی33936011123710.22052/0.22.339FAفرحنازپرویزیدانشگاه ایلاممهدیاکبرنژاددانشگاه ایلامسید محمدرضاحسینینیادانشگاه ایلامیداللهحاجیزادهپژوهشگاه علوم و فرهنگJournal Article20210207Analyzing and examining traditions is one of the requirements in the field of hadith and for defending and protecting it; This necessity is more important in interpretive traditions for some reasons, especially the hadiths that have been transmitted about the infallible Imams (pbuh); traditions which are not only to explain their position, but may be a pretext for some opponents and dissidents. The present research seeks to answer the question of whether the exaggerated traditions have been included in 'Ayyāshī and Qumī Interpretations about the Imams (pbuh)? And what are the Isnad and their content? The results indicate that some of the traditions of these two exegeses, which will be mentioned in detail in the second part of the article, were exaggerated; Including the belief in the divinity of the Imams (pbuh) and their unusual creation and some unacceptable interpretations, that of course this traditions have weak Isnad and on the other hand are incompatible with the meanings and context of the verses. The research method in this article is descriptive-analytical and comparative.تحلیل و بررسی روایات یکی از بایستهها در حوزۀ حدیث و برای دفاع و پاسداری از آن است؛ این ضرورت بنا به دلایلی در روایات تفسیری از اهمیت بیشتری برخوردار است و بهخصوص آن احادیثی که دربارۀ امامان معصومk وارد شده که برخی از آنان نهتنها در جهت تبیین جایگاه آنان نیست بلکه ممکن است دستاویزی برای برخی مخالفان و معاندان شود. تحقیق پیش رو به دنبال پاسخ این پرسش است که آیا اساساً روایات غلوآمیزی در دو کتاب تفسیری عیاشی و قمی دربارۀ امامانk وارد شده است؟ و بعد اسناد و محتوای آنها چگونه است؟ نتایج حکایت از آن دارد که تعدادی از روایات این دو کتاب، که در بخش دوم مقاله بهتفصیل ذکر خواهد شد، غلوآمیز بوده؛ از جمله اعتقاد به الوهیت و ربوبیت امامانk و خلقت غیرعادی آنان و برخی تأویلات غیرقابل قبول، و البته اسناد ضعیفی دارند و از طرفی غیرقابل انطباق با معانی و سیاق آیات هستند. روش تحقیق در این مقاله تحلیلیتوصیفی و به گونۀ تطبیقی است.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111237_85e6bb3a64f71caef7805ce5de391275.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Reading the Semantic Shadow of the Letter
of Imam Ali (as) to Uthmān ibn Hunaifخوانش سایهمعنایی نامۀ امام علی به عثمان بن حنیف36138611123810.22052/0.22.361FAعباساقبالیدانشگاه کاشانمنصورهطالبیاندانشگاه کاشانJournal Article20210207In reading systematic literary texts, including Nahj al-Balaghah, the reader is confronted with aspects such as metric, phonetic and rhetoric aspects; Symbols that are identified by reading the semantic shadow, signs, mechanisms, coordination, and the visible and hidden relationship of the elements of the text and the visible and invisible meanings of these signs. In this article, based on the principles of semiotics and descriptive-analytical method, and by reading the semantic shadow, the forty-fifth letter of Nahj al-Balaghah (Imam's letter to Uthmān ibn Hunaif) has been studied and analyzed.<br />The results of this research show that in the context and structure of this letter, abundance of phonetic elements of words has played a significant role in motivating and inducing meaning to the audience. Also, the repetition of vowels such as "ā" and "ī", which have caused a kind of harmony, reflecting the Imam's inner feeling towards the behavior of the government agent. The frequency of the past verb, which indicates the certainty of the Imam's serious statements and warnings, with the present verb, it conveys attention to the connection between time and advice from the past to the future.<br />The semantic shadow of using the technique of antagonism of metaphor, the visual proportions that made the internal links of the text, is due to Amir al-Mu'minīn's emphasis on motivating the audience to thinking on his behaviors and events and persuade him.در خوانش متنهای نظاممند ادبی و از جمله نهجالبلاغه، خواننده با سویههایی از قبیل سویۀ وزنی، آوایی و بلاغی روبهروست؛ نشانههایی که با خوانش سایهمعنایی، نشانهها، سازواریها، هماهنگیها و ارتباطات پیدا و پنهان عناصر متن معلوم و مدلولهای پیدا و ناپیدای این نشانهها مشخص میشود. در این جستار بر اساس اصول نشانهشناسی و روش توصیفیتحلیلی، و با خوانش سایهمعنایی، نامه چهلوپنجم نهجالبلاغه(نامۀ امام به عثمان بن حنیف) بررسی و تحلیل شده است.<br />دستاورد این تحقیق معلوم ساخته که در بافت و ساختار این نامه، حضور چشمگیر عناصر آوایی واژگان نقش بسزایی در برانگیختن و القای معنا به مخاطب ایفا کرده است. همچنین سایهمعنی تکرار واکههایی مانند «آ» و «ای» که سبب پیدایش نوعی هارمونی شده، بازتابدهندۀ احساس درونی امام در برابر رفتار کارگزار حکومت است. بسامد فعل ماضی که از قطعیت گزارهها و هشدارهای جدی امام حکایت دارد. با همراهی فعل مضارع توجه دادن به پیوند زمان و اندرز گرفتن از گذشته برای آینده را میرساند. <br />سایهمعنای کاربست تکنیک تزاحم تشبیه و استعاره، تناسبات تصویری که به پیوندهای درونی متن انجامیده از تأکید امیر مؤمنانR بر انگیزش حس تأمل مخاطب در رفتارها و رویدادها و اقناع وی است.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111238_c77fbe39f4ae5e251991fdd91cb88140.pdfدانشگاه کاشانحدیث پژوهی2008-654711220200220Comparative and analytical Study of "Ḥubb" in Traditions
of al-Kāfī and Bukhārī's al-Saḥīḥ, by Content Analysis Methodمفهومشناسی تطبیقی و تحلیلی حب در روایات کافی و صحیح بخاری به روش تحلیل محتوا38741611123910.22052/0.22.387FAزهراقاسمنژاددانشگاه شیرازآمنهامیدیدانشگاه اهوازJournal Article20210207al-Kāfī and Bukhārī's al-Saḥīḥ are the authoritative sources of Shiite and Sunni Hadith that the followers of these two schools refer to them in many principles and sub-principles of Islam. One of the important teachings about which traditions are mentioned in these two books is "Ḥubb" (love). The present article has analyzed the content of the word love and its derivatives in these two books in order to comparatively study al-Kāfī and Bukhārī's al-Saḥīḥ in the subject of love. The words and topics extracted from the analysis of the content of the traditions show that love in al-Kāfī is closely related to the key concepts of intellect, faith, religion, attributes of God, obedience, piety, knowledge and Ahl al-Bayt (pbuh) and has several semantic layers such as love of God, love of Prophet, love of humans and believers and love of Prophet's family. Most of the traditions of al-Kāfī refer to the avoid the love of the world, which is ignorance and Helplessness and powerlessness. But in Bukhārī's al-Saḥīḥ, love is related only to faith and beneficence, and most of the traditions deal with the semantic layers of love, which include love between the slave and the god, love for the Messenger of God and human beings; But there is no mention of the love of the Ahl al-Bayt (pbuh).اصول کافی و صحیح بخاری از منابع معتبر روایی شیعه و اهل سنت است که پیروان این دو مذهب در بسیاری از اصول و فروع دین اسلام به آن استناد میکنند. از آموزههای مهمی که در این دو کتاب، روایاتی دربارۀ آن ذکر شده و ابوابی به آن اختصاص داده شده، محبت است. نوشتار حاضر بهمنظور بررسی تطبیقی اصول کافی و صحیح بخاری در موضوع محبت، به تحلیل محتوای واژۀ حب و مشتقات آن در این دو کتاب پرداخته است.<br />واژهها و موضوعات استخراجشده از تحلیل محتوای روایات نشان میدهد حب در اصول کافی با مفاهیم کلیدی عقل، ایمان، دین، صفات خدا، اطاعت، تقوا، معرفت و اهل بیت ارتباطی وثیق دارد و دارای لایههای معنایی متعددی چون حب معبود و عبد، حب رسول خدا و اهل بیتk و حب انسانها و همنوعان و مؤمنان و حب مذموم است. و بیشتر حجم روایات کافی به دوری از حب دنیا که جهالت و عجز و غوایت است، اشاره دارد. اما در صحیح بخاری حب تنها با ایمان و بِر ارتباط دارد و بیشتر حجم روایات به لایههای معنایی حب میپردازد که حب میان عبد و معبود، حب به رسول خدا و انسانها را شامل میشود؛ اما اشارهای به حب اهل بیت نشده است.https://s-hadith.kashanu.ac.ir/article_111239_4ff237295c801952cb855a85e270eefe.pdf