حدیث پژوهی

حدیث پژوهی

اعتبارسنجی روایت «کُلُّ رَایَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِیَامِ الْقَائِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ یُعْبَدُ مِنْ دُونِ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ» روضۀ ‌کافی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده
ولی اله مهدوی فر
استادیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
10.22052/hadith.2024.255367.1492
چکیده
بر اساس آیات قرآن کریم و روایات معصومان k، قیام علیه ظلم و احیای امر خداوند در هیچ عصری تعطیل‌ بردار نیست و می‌بایست موحدان جهت تحقّق احکام الهی در برابر استکبار و زیاده‌خواهی‌های طاغوت ایستادگی کنند. این مقاله که بر روش توصیفی‌ـ ‌تحلیلی استوار است، به بررسی روایت روضۀ ‌کافی با نص «کل رایة ترفع قیام القائم فصاحبها طاغوت…» پرداخته و سند و محتوای حدیث را موردبررسی قرار داده است؛ و با بررسی و واکاوی روایت مذکور و تتبع در سایر روایات مرتبط در روضه، به این نتیجه دست‌یافته است که محتوای حدیث نه‌تنها مردود نیست، بلکه به شرایط و آمادگی‌های لازم قیام قبل از قیام حضرت حجت Z اشارۀ دقیقی داشته و قیامی را که با قصد عدم رضای خدا و دعوت به خود در آن باشد، به‌شدت مورد مذّمت قرار داده است. لذا آنچه نوشتار حاضر را با دیگر مقالات متفاوت می‌کند، تحلیل و بررسی همهٔ احادیث مرتبط با موضوع و مطالعهٔ منظومهٔ فکری امامان معصوم در این مسئله است. لکن بر اساس روایات خانوادۀحدیث، قیامی که با شرایط مدنظر معصومان انجام بگیرد، محکوم به شکست نخواهد بود و می‌تواند در راستای اجرای احکام، گامی صائب به‌شمار آید.
کلیدواژه‌ها
قیام
طاغوت
محکوم به شکست
جواز قیام
رایة

عنوان مقاله English

Authentication of the Hadith “Kullu rāyatin turfaʿu qabla qiyāmi l-qāʾimi ṣāḥibuhā ṭāghūt …” ( in Rawdat al-Kafi)

نویسنده English

Valiollah Mahdavi Far
Assistant Professor, Department of Islamic Studies, Payame Noor University, Tehran, Iran
چکیده English

Based on the verses of the Holy Qur’an and the traditions of the Infallibles (as), uprising against oppression and reviving the rights of God cannot be suspended in any era. Monotheists must stand against the arrogance and excesses of tyranny to implement divine laws. This descriptive-analytical study examines the tradition in Rawḍa al-Kafi with the text “Every banner raised before the uprising of the Qa’im, its leader is a tyrant…” (Kullu rāyatin turfaʿu qabla qiyāmi l-qāʾimi ṣāḥibuhā ṭāghūt) analyzing both its chain of transmission (isnad) and textual content (matn). By investigating this tradition and examining related traditions, the study concludes that the content of the hadith is not invalid; rather, it precisely highlights the necessary conditions and preparedness required for any movement prior to the uprising of Imam al-Mahdi (as). It strongly condemns uprisings driven by self-interest or non-divine motives. What distinguishes this research is its comprehensive analysis of the entire family of hadiths and the systematic worldview of the Imams on this matter. According to the hadith-family approach, an uprising conducted under the conditions endorsed by the Infallibles is not doomed to failure and serves as a valid step toward implementing Islamic rulings.

کلیدواژه‌ها English

Uprising
Ţāghūt
Doomed to failure
Permission for uprising
Banner (Rāyah)
ابن ابی‌زینب، محمد بن ابراهیم. (۱۳۹۷ ق.). الغیبة للنعمانی.
ابن فارس، احمد بن فارس. (۱۴۰۴ ق.). معجم مقاییس اللغة.
آژیر، حمیدرضا. (بی‌تا). بهشت کافی: ترجمۀ روضۀ کافی. نشر سرور.
برقی، احمد بن محمد بن خالد. (۱۳۴۲). رجال البرقی: الطبقات.
جوادی آملی ، عبدالله(1368)ولایت فقیه، تهران، نشر رجاء
حسینی زبیدی، محمد مرتضی. (۱۴۱۴ ق.). تاج العروس من جواهر القاموس.
حلی، حسن بن علی بن داوود. (۱۳۴۲). الرجال (رجال ابن داوود).
حلی، حسن بن یوسف بن مطهر. (۱۴۱۱ ق.). رجال العلامة الحلی (چاپ دوم).
حلی، حسن بن یوسف. (۱۴۱۷ ق.). خلاصة الأقوال. مؤسسۀ نشر الفقاهة.
دشتی، محمد. (۱۳۹۰). ترجمۀ نهج‌البلاغه. نشر اسراء.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد. (۱۳۷۴). ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن (چاپ دوم).
شریف رضی، محمد بن حسین. (بی‌تا). نهج‌البلاغه. دارالهجرة.
شوشتری، محمدتقی. (۱۴۱۹ ق.). قاموس الرجال. جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
صفوی، محمدرضا. (۱۳۸۸). ترجمۀ قرآن براساس المیزان. دفتر نشر معارف.
طباطبایی، سید محمدکاظم. (۱۳۹۰). منطق فهم حدیث. مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی.
طریحی، فخرالدین بن محمد. (۱۳۷۵). مجمع البحرین (چاپ سوم).
طوسی، محمد بن حسن. (۱۳۷۳). رجال الطوسی (چاپ سوم).
طوسی، محمد بن حسن. (بی‌تا). الرجال (جواد قیومی اصفهانی، محقق). مؤسسۀ نشر اسلامی وابسته به جامعۀ مدرسین حوزۀ علمیۀ قم.
طوسی، محمد بن حسن. (بی‌تا). الفهرست. مکتبة المرتضویة.
عسکری، حسن بن عبدالله. (۱۴۰۰ ق.). الفروق فی اللغة.
فراهیدی، خلیل بن احمد. (۱۴۰۹ ق.). کتاب العین (چاپ دوم).
قرآن کریم. (۱۳۷۳). قرآن کریم (ناصر مکارم شیرازی، مترجم؛ چاپ دوم). دفتر مطالعات تاریخ و معارف اسلامی.
قرشی بنایی، علی‌اکبر. (۱۴۱۲ ق.). قاموس قرآن (چاپ ششم).
کشی، محمد بن عمر. (۱۳۶۳). رجال الکشی: اختیار معرفة الرجال، همراه با تعلیقات میرداماد استرآبادی.
کشی، محمد بن عمر. (۱۴۰۹ ق.). رجال الکشی: اختیار معرفة الرجال.
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۳۶۴). الروضة من الکافی (محمدباقر رسولی محلاتی، مترجم).
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۳۷۵). اصول کافی (مهدی کمره‌ای، مترجم؛ چاپ سوم).
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۳۸۱). بهشت کافی: ترجمۀ روضۀ کافی.
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۴۰۷ ق.). الکافی (چاپ چهارم). دارالکتب الإسلامیة.
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۴۰۷ ق.). الکافی (علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، محققان). دارالکتب الإسلامیة.
کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۴۲۹ ق.). الکافی. دارالحدیث.
کلینی، محمد بن یعقوب. (بی‌تا). الکافی (نسخۀ اسلامیه، ۸ جلد). نشر اسلامیه.
کنگرۀ بین‌المللی. (بی‌تا). مجموعۀ مقالات فارسی: توضیح کافی (۵ جلد). مؤسسۀ علمی ـ فرهنگی دارالحدیث.
مامقانی، عبدالله. (۱۴۱۱ ق.). مقباس الهدایة فی علم الدرایة. مؤسسۀ آل‌البیت لإحیاء التراث.
مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی. (۱۴۰۴ ق.). مرآة العقول فی شرح أخبار آل الرسول (چاپ دوم).
مشکینی اردبیلی، علی. (۱۳۸۱). ترجمۀ قرآن (چاپ دوم). نشر الهادی.
مصطفوی، حسن. (۱۳۶۸). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم.
مطهری، مرتضی. (1373). قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، تهران، نشر صدرا
موسوی خمینی، سید روح الله. (1368). صحیفه نور، تهران ، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی ره
مؤدب، سید رضا. (۱۳۹۱). علم الدرایة تطبیقی (چاپ دوم). نشر المصطفی.
نجاشی، احمد بن علی. (۱۳۶۵). رجال النجاشی (چاپ ششم).
نصیری، علی. (۱۳۹۰). روش‌شناسی نقد احادیث. مؤسسۀ وحی و خرد.
واسطی بغدادی، احمد بن حسین. (۱۳۶۴). الرجال لابن الغضائری. دارالحدیث.
References
Ibn Abī Zaynab, M. (1977). Al-Ghaybah al-Nu’mānī (1st ed.). [In Arabic].
Farahidi, K. (1988). Kitāb al-'Ayn (2nd ed.). [In Arabic].
Kashshī, M. (1988). Rijāl al-Kashshī (Ikhtiyār ma’rifat al-rijāl) (1st ed.). [In Arabic].
Kulaynī, M. Y. (1987). Al-Kāfī (A. A. Ghaffari, Ed.). Dār al-Kutub al-Islāmiyyah. [In Arabic].
Majlisī, M. B. (1984). Mir’āt al-'Uqūl fī sharḥ akhbār Āl al-Rasūl. Dār al-Kutub al-Islāmiyyah. [In Arabic].
Mamaqānī, A. (1990). Miqbās al-Hidāyah fī 'ilm al-Dirāyah. Mu’assasat Āl al-Bayt. [In Arabic].
Najāshī, A. A. (1986). Rijāl al-Najāshī (6th ed.). [In Arabic].
Naṣīrī, A. (2011). Methodology of hadith criticism. Revelation and Wisdom Institute. [In Persian].
Rāghib al-Iṣfahānī, H. M. (1995). Mufradāt alfāẓ al-Qur'an (2nd ed.). [In Arabic].
Ṭabāṭabā’ī, S. M. K. (2011). Logic of understanding hadith. Imam Khomeini Educational and Research Institute. [In Persian].