ابن سعد، أبو عبدالله محمد. (1410). الطبقات الکبری. محمد عبدالقادر عطا، بیروت: دارالکتب العلمیه.
ابن حنبل، احمد. (۱۴۲۱ ق). مسند الإمام أحمد بن حنبل. شعیب الأرنؤوط، عادل مرشد و دیگران، بیروت: موسسه الرساله.
ابن شاذان بن زیاد الواسطی، ابوعلی البزاز (2004). الثانی من أجزاء أبی علی بن شاذان. مخطوط نُشر فی برنامج جوامع الکلم المجانی التابع لموقع الشبکة الإسلامیة.
بستانی، قاسم. (1395 ش). بررسی و تحلیل سندی روایت قرآنی حفص از عاصم. مجله مطالعات قرائت قرآن، شمارۀ 6، 9-37.
بستانی، قاسم. (1396 ش). اسباب و زمان گسترش روایت حفص. مجله مطالعات قرائت قرآن، شمارۀ 8، 11-42.
بخاری، محمد بن اسماعیل. (1987). تاریخ الکبیر. بیروت: دارالکتب العلمیه.
حاجی اسماعیلی، محمدرضا. (1393 ش). گسترۀ جغرافیای تاریخی قرائات در جهان اسلام. مجلۀ مطالعات قرائت قرآن، ش 2، 109-128.
حبش، محمد. (۱۳۸۶ ش). قرآن و عدم تحریف آن از نظر شیعه امامی. در ویژگی‌های سیره پیامبر اعظم 2: مجموعه مقالات بیستمین کنفرانس بین‌المللی وحدت اسلامی. تهران: مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی، معاونت فرهنگی.
حمیدی، رحمت‌الله. (۱۴۰۰). بررسی دلالت آیه ۴۱ و ۴۲ سوره فصلت بر عدم تحریف قرآن کریم از منظر مفسرین فریقین. گفتمان وحی، سال دوازدهم، شمارۀ ۲۰.
جعفریان، رسول. (۱۴۱۳ ق). أکذوبة تحریف القرآن بین الشیعة والسنة، قم: ممثلیة الإمام القائد السید الخامنئی فی الحج، قسم التحقیق والتعلیم.
جوادی‌آملی، عبدالله. (۱۳۸۴ ش). نزاهت قرآن از تحریف. تحقیق علی نصیری. چاپ دوم. قم: مرکز نشر اسراء.
خوئی، ابوالقاسم. (1411 ق). البیان فی تفسیرالقرآن. بیروت: دارالزهراء.
ذهبی، شمس الدین. (1405 ق). سیر اعلام النبلاء. تحقیق شعیب الأرنؤوط و همکاران، بیروت: موسسه الرساله.
ذهبی، شمس الدین، (2003). تاریخ الإسلام و وفیات المشاهیر والاعلام. تحقیق بشار عوّاد معروف. دارالغرب الاسلامی.
زادهوش، میثم و همکاران. (۱۴۰۱). امتیاز وحی تنزیلی (ما أُنزل) از وحی تبیینی (ما نَزَل) و نقش آن در عدم تحریف قرآن. قرآن، فرهنگ و تمدن، شمارۀ ۹.
شاه‌میرزالو، زهرا. (۱۳۹۶). نقد سندی و متنی روایات تحریف قرآن. حسنا، سال نهم، شمارۀ ۳۲.
صدر، حسن. (1381 ق). شیعه بنیانگذاران فرهنگ اسلام. مشتاق عسکری، علی؛ صدوقی سیروس. تهران: دار الکتب الإسلامیة.
صنعانی، أبو بکر عبدالرزاق بن همام بن نافع. (1419 ق). تفسیر عبدالرزاق صنعانی. تحقیق محمود محمد عبده. بیروت: دارالکتب العلمیه.
طبری، محمد‌بن‌جریر. (بیتا). تاریخ. بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات.
طبری، محمد بن جریر. (بیتا). تهذیب الآثار وتفصیل الثابت عن رسول الله من الأخبار. تحقیق محمود محمد شاکر. قاهره: مطبعة المدنی.
طیالسی، ابوداود، سلیمان بن داوود. (1419 ق). مسند أبی داود الطیالسی. تحقیق محمد بن عبدالمحسن الترکی. مصر: دارهجر.
عسقلانی، ابن حجر احمد بن علی. (1326 ق). تهذیب التهذیب. هند: مطبعه دائره المعارف النظامیه.
فقهی‌زاده، عبدالهادی و همکاران. (۱۳۹۹). تحلیل انتقادی دلایل دوازده‌گانه محدث نوری در اثبات تحریف به نقیصه. پژوهش دینی، شمارۀ ۴۱.
گلتسیهر، ایگناس. (1394 ش). حدیث و سنت. سید علی آقایی. مجموعه مقالات تاریخگذاری حدیث روش ها و نمونه‌ها، 81-106.
فقهی‌زاده، عبدالهادی و همکاران. (۱۳۹۹). تحلیل انتقادی دلایل دوازده‌گانه محدث نوری در اثبات تحریف به نقیصه. پژوهش دینی، شمارۀ ۴۱.
محاسبی، حارث بن أسد. (1398 ق). فهم القرآن و معانیه. حسین القوتلی، بیروت: دار الکندی، دار الفکر.
مدرسی طباطبایی، سیدحسین. (1386 ش). میراث مکتوب شیعه. جعفریان، رسول؛ قرایی، علی. قم: نشر مؤرخ.
مزی، یوسف بن عبدالرحمن. (1400 ق). تهذیب الکمال فی اسماء الرجال. تحقیق بشار عواد معروف. بیروت: موسسه الرساله.
معرفت، محمدهادی؛ و نصیری، علی. (۱۳۷۹ ش). تحریف ناپذیری قرآن. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه ها (سمت).
موتسکی، هارالد. (1390 ش). حدیث اسلامی خاستگاه و سیر تطور. به کوشش مرتضی کریمی‌نیا. قم: دارالحدیث.
موتسکی، هارالد. (1394 ش). تاریخگذاری حدیث. روش‌ها و نمونه‌ها، به کوشش علی آقایی. تهران: حکمت.
مهدوی‌راد، محمدعلی. (۱۳۸۳ ش). تحریف. در دانشنامه جهان اسلام (ج. ۶). تهران: بنیاد دائرةالمعارف اسلامی.
نسایی، احمد بن شعیب. (1421 ق). سنن الکبری. تحقیق شعیب الأرناؤوط. بیروت: مؤسسه الرساله.
نوروزی، مجتبی. (بیتا). تحریف‌ناپذیری قرآن از دیدگاه سید مرتضی علم‌الهدی. در همایش بزرگداشت هزاره سید مرتضی علم‌الهدی (ج. ۲).
ینبل، خوتیر. (1390 ش). برخی شیوههای تحلیل اسناد. سید علی آقایی. مجموعه مقالات حدیث اسلامی خاستگاه‌ها و سیر تطور، 305-354.
Refrences
al-Bukhārī, M. (1987). al-Tārīkh al-Kabīr. Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya. [In Arabic]
al-Dhahabī, Sh. (1984). Siyar Aʿlām al-Nubalāʾ. Edited by Shuʿayb al-Arnaʾūṭ et al. Beirut: Muʾassasat al-Risāla. [In Arabic]
.------------------ (2003). Tārīkh al-Islām wa-Wafayāt al-Mashāhīr wa-l-Aʿlām. Edited by Bashshār ʿAwwād Maʿrūf. Beirut: Dār al-Gharb al-Islāmī. [In Arabic]
Feqhīzādeh, ʿA .et al. (2020). A Critical Analysis of al-Muḥaddith al-Nūrī’s Twelve Arguments for Proving the Omission of Parts of the Qurʾān. Pajūhesh-e Dīnī, no. 41. [In Persian]
Goldziher, I .(2015). Hadith and Sunna. Translated by Sayyed ʿAlī Āqāyī. In Studies in the Dating of Hadith: Methods and Examples, 81–106. [In Persian]
Ḥabash, M. (2007). The Qurʾān and Its Immunity from Distortion from the Perspective of Imāmī Shiʿism. In Characteristics of the Sīra of the Prophet Muḥammad: Proceedings of the Twentieth International Conference on Islamic Unity. Tehran: World Forum for Proximity of Islamic Schools of Thought, Cultural Affairs. [In Persian]
Ḥamīdī, R. (2021). An Examination of the Significance of Verses 41 and 42 of Sūrat Fuṣṣilat for the Non-Distortion of the Qurʾān from the Perspective of Sunni and Shiʿi Qurʾānic Commentators. Goftegu-ye Vaḥy, 12(20). [In Persian]
Hāji Esmāʿīlī, M. (2014). The Geographical Scope of the Historical Geography of Qurʾānic Readings in the Islamic World. Journal of Qurʾānic Readings Studies, no. 2, 109–128. [In Persian]
Ibn Ḥajar al-ʿAsqalānī, A. (1908). Tahdhīb al-Tahdhīb. India: Maṭbaʿat Dāʾirat al-Maʿārif al-Niẓāmiyya. [In Arabic]
Ibn Ḥanbal, A. (2001). Musnad al-Imām Aḥmad ibn Ḥanbal. Edited by Shuʿayb al-Arnaʾūṭ, ʿĀdil Murshid, et al. Beirut: Muʾassasat al-Risāla. [In Arabic]
Ibn Saʿd, A. (1990). al-Ṭabaqāt al-Kubrā. Edited by Muḥammad ʿAbd al-Qādir ʿAṭā. Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya. [In Arabic]
Ibn Shādhān, A. (2004). al-Thānī min Ajzāʾ Abī ʿAlī ibn Shādhān. Manuscript published through the free Jawāmiʿ al-Kalim program of the Islamic Network website. [In Arabic]
Jaʿfariyān, R. (1992). Ukdhūbat Taḥrīf al-Qurʾān bayna al-Shīʿa wa-l-Sunna. Qom: The Office of the Supreme Leader’s Representative in Hajj, Department of Research and Education. [In Arabic]
Jawādī Āmulī, ʿA. (2005). The Qurʾān’s Immunity from Distortion. Edited by ʿAlī Naṣīrī. 2nd ed. Qom: Esrā Publishing Center. [In Persian]
Juynboll, G. (2011). Some Methods of Isnād Analysis. In Sayyed ʿAlī Āqāyī (ed.), Islamic Hadith: Origins and Development, 305–354. [In Persian]
Khūʾī, A. (1990). al-Bayān fī Tafsīr al-Qurʾān. Beirut: Dār al-Zahrāʾ. [In Arabic]
Maʿrifat, M, et al. (2000). The Qurʾān’s Immunity from Distortion. Tehran: Organization for Researching and Composing University Textbooks in the Humanities (SAMT). [In Persian]
Mahdavī-Rād, M. (2004). Taḥrīf [Distortion]. In Encyclopaedia of the Islamic World, Vol. 6. Tehran: Islamic Encyclopaedia Foundation. [In Persian]
Motzki, H. (2011). Islamic Hadith: Origins and Development. Prepared by Murtażā Karīmī-Niyā. Qom: Dār al-Ḥadīth. [In Persian]
-------------. (2015). Dating Hadith. In Methods and Examples, edited by ʿAlī Āqāyī. Tehran: Ḥikmat. [In Persian]
Mudarrisī Ṭabāṭabāʾī, S. (2007). The Written Heritage of Shiʿism. Edited by Rasūl Jaʿfariyān and ʿAlī Qarāʾī. Qom: Muʾarrikh Publishing. [In Persian]
al-Mizzī, Y. (1980). Tahdhīb al-Kamāl fī Asmāʾ al-Rijāl. Edited by Bashshār ʿAwwād Maʿrūf. Beirut: Muʾassasat al-Risāla. [In Arabic]
al-Muḥāsibī, Ḥ. (1978). Fahm al-Qurʾān wa-Maʿānīhi. Edited by Ḥusayn al-Qūtlī. Beirut: Dār al-Kindī; Dār al-Fikr. [In Arabic]
al-Nasāʾī, A. (2001). al-Sunan al-Kubrā. Edited by Shuʿayb al-Arnaʾūṭ. Beirut: Muʾassasat al-Risāla. [In Arabic]
Nūrūzī, M. (n.d.). The Qurʾān’s Immunity from Distortion from the Perspective of al-Sharīf al-Murtaḍā ʿAlam al-Hudā. In Proceedings of the Millennium Commemoration Conference of al-Sharīf al-Murtaḍā ʿAlam al-Hudā, Vol. 2. [In Persian]
Ṣadr, Ḥ. (2002). Shiʿism: The Founders of Islamic Culture. Edited by ʿAlī Mushtāq ʿAskarī and Sīrūs Ṣaduqī. Tehran: Dār al-Kutub al-Islāmiyya. [In Persian]
Shāh-Mīrzālū, Z. (2017). A Critical Examination of the Isnād and Matn of Reports on the Distortion of the Qurʾān. Ḥusnā, 9(32). [In Persian]
al-Ṣanʿānī, A. (1998). Tafsīr ʿAbd al-Razzāq al-Ṣanʿānī. Edited by Maḥmūd Muḥammad ʿAbduh. Beirut: Dār al-Kutub al-ʿIlmiyya. [In Arabic]
al-Ṭabarī, M Jarīr. (n.d.). Tārīkh. Beirut: Muʾassasat al-Aʿlamī li-l-Maṭbūʿāt. [In Arabic]
al-Ṭabarī, M. (n.d.). Tahdhīb al-Āthār wa-Tafṣīl al-Thābit ʿan Rasūl Allāh min al-Akhbār. Edited by Maḥmūd Muḥammad Shākir. Cairo: Maṭbaʿat al-Madanī. [In Arabic]
al-Ṭayālisī, A. (1998). Musnad Abī Dāwūd al-Ṭayālisī. Edited by Muḥammad ibn ʿAbd al-Muḥsin al-Turkī. Egypt: Dār Hajr. [In Arabic]
Zādhūsh, M, et al. (2022). The Distinction between Revelatory Sending (Mā Unzila) and Explanatory Revelation (Mā Nazala) and Its Role in the Non-Distortion of the Qurʾān. Qurʾān, Culture and Civilization, no. 9. [In Persian]
